Category Archives: กลอนให้กําลังใจ

อุ่นใจและเชื่อมั่น

อุ่นใจและเชื่อมั่น
ในยามที่มีกัน และกัน อย่างนี้
อย่างน้อยก็เป็นกำลังใจดี ๆ
ในบางเวลาที่ รู้สึก เดียวดาย

แต่คงไม่ต้องเอ่ย คำสัญญา
หากไม่แน่ใจว่า จะรักษา สัญญาได้
ขอเพียงการกระทำ ตอกย้ำ ให้มั่นใจ
ว่ารักของเรา จะอบอุ่นไป ทุก ๆ วัน

เมื่อเราท้อ

เมื่อเราท้อ

เมื่อเราเหนื่อยเราก็ท้อแท้ได้

แต่จงหาที่พักใจและมองหา

คนที่ด้อยกว่าเรายังมีค่า

หันมองมาสร้างค่าให้ตนเอง

ขอขอบคุณ กลอนให้กำลังใจ จาก : http://empireload.com/
โดยคุณ empireload

เมื่อถึงเวลา

เมื่อถึงเวลา

ketana

เราแค่เพียงมองเงาอันเศร้าโศก
ในวันที่อับโชควันโลกหม่น
นาฬิกาหมุนเวียนและเปลี่ยนวน
กว่าจะพ้นผ่านผันวันและคืน
เพราะเราอาจพลาดหวังเพราะพลั้งเผลอ
ทนพบเจอโศกตรมทนขมขื่น
เก็บเศษซากชอกช้ำทนกล้ำกลืน
ทนสะอื้นเก็บงำเก็บน้ำตา
แค่เพราะเพียงผิดหวังหวังยังอยู่
แค่อดสูก็มิอาจหยุดปรารถนา
แค่ปวดร้าวระทมตรมวิญญาณ์
แค่ผ่านมาอีกไม่นานก็ผ่านเลย
เพียงเวลาสับสนกังวนจิต
ทำชีวิตราบเรียบและเงียบเฉย
ทนอีกหน่อยใจว้าวุ่นจักคุ้นเคย
อาจเพียงเผยปริศนาที่คาใจ

อะไรๆก็ไม่เที่ยง

….อะไรๆก็ไม่เที่ยง….
•จงดูเถิดเกิดมาจิตอนิจจัง
จะมีมั่งแล้วก็ล่มจมจากหาย
มีเกิดดับรับปล่อยคอยเดียวดาย
สิ่งสุดท้ายคือบาปบุญที่สุนทาน
•โลภโกรธหลงคงไม่เท่าเข้าความรัก
จะกี่สักเหมือนแสนไม่แม้นขาน
หนึ่งความรักสักหมื่นคูณจำรูญมาน
สุดท้ายสานเพียงว่างเปล่าเท่าธุลี
•มองไม่เห็นเป็นเนตรปิดผิดวิสัย
เพราะฤทัยโดนรักปิดผิดสดสี
หากละว่างทางเดินสรรเสริญมี
จึงเป็นที่ละวางว่างทางอนงค์
•นิจจาเอ๋ยเลยผ่านมาขานทรวง
นิจจาล้วงความไม่เที่ยงเพียงผุยผง
นิจจาถามนามเรียงชื่อสื่อไม่คง
นิจจาปลงอินทรีย์เน่าเข้าบาปบุญ
•ความไม่เที่ยงเลี่ยงไม่ได้ในสากล
ความไม่เที่ยงเป็นผลปนละหมุน
ความไม่เที่ยงเกลี้ยงไม่หมดปลดละมุน
ความไม่เที่ยงคือกุศลปนบาปกรรม
•เจ้าพี่เอ๋ยเลยถนอมเจ้าจอมศักดิ์
เจ้าน้องเอ๋ยประจักษ์มักอิ่มหนำ
เพื่อนเจ้าเอ๋ยเฉยชามาพบกรรม
ตัวเราเอ๋ยกระทำกำสิ่งใด
•สุดท้ายนี้ที่ทุกอย่างทางไม่เที่ยง
มิอาจเลี่ยงสรรพสิ่งสิ่งสงสัย
จงลดละสละสิ้นถิ่นทรามไป
ผลก่อให้คนเป็นคนบนทางดี

(กวี…ไร้ลักษณ์)

ขอขอบคุณ จาก : http://https://www.facebook.com/pirapat0092/posts/691779314228793?notif_t=like

ดอกน้ำใจห่วงใยจัง

ดอกน้ำใจ บานเช้า ที่เล่าเรื่อง
ไม่อยากเปลือง คำพูด ให้เสียหาย
หนึ่งความคิด ติดเรื่อง มาบรรยาย
บอกสบาย กับเช้าสาย สบายดี

เวลานี้ อาจรู้สึก ว่าลึกนัก
คำทายทัก ผ่านสายตา มาให้เห็น
เล่าเรื่องราว เช้าสาย ยามเย็น
มิตรภาพเป็น ยาบำรุง ปรุงหัวใจ

ไม่ใช่ใคร ที่ไหน เริ่มจากตัว
ดีหรือชั่ว เสนอได้ ในตอนนี้
เศษเสี้ยวใจ แบ่งปันได้ ในทันที
คำดีดี นำเสนอ บอกเธอ ห่วงใยจัง

เครดิต  : คุณ ภาษามีนญา จาก http://poem.mthai.com/view/9236

โธ่เอ๊ย!!! ไร้สมอง

        กำเนิดมา             มีแต่ตัว             กับหัวใจ

        ประดับไว้             ในร่าง              ที่ยังเล็ก

        ใครกันเล่า             อุ้มชู้               ตั้งแต่เด็ก

         เคยคิดไหม           ตั้งแต่เล็ก         ใครดูแล

พอเติบใหญ่          มีแฟน          มาแทนที่

เรียกสามี             ชื่อไพเราะ     เสนาะหู

ลืมพ่อแม่             ที่คอยเลี้ยง    คอยอุ้มชู

มีบ้างไหม            กตัญญู         อยู่ในใจ

                    พอสุดท้าย           ความรัก            เริ่มจืดจาง

                    มาแยกทาง          ห่างหาย           สลายสิ้น

                    อยู่ทำไม             โลกนี้               ไม่โสภิณ

                    ตายให้สิ้น            ชีวา                 ดีกว่าเอย

โถ!เด็กเอ๋ย            เด็กน้อย           ด้อยหนักหนา

ด้อยปัญญา            ด้อยความคิด      สถิตหัว

ทิ้งพ่อแม่               ไว้ข้างหลัง         เห็นแก่ตัว

ตรองให้ทั่ว            ก่อนคิดสั้น        กลั่นกรองเอย

เครดิต  : คุณ prasong70 จาก http://poem.mthai.com/view/9271

รักสามเศร้า

          สองบวกสอง       ลบหนึ่ง             จึงได้สาม

         คือนิยาม            ความรัก             มักแสนเศร้า

         มีเธอฉัน            และเขา              รวมเป็นเรา

         เป็นสามเศร้า       รวมเป็นเรา         ทั้งสามคน

          อันคำว่า             รักสามเส้า           เศร้าเหลือล้น

          คนสามคน           ใจสามใจ            ใช่แค่สอง

          ต่างต่อสู้             ต่างแย่งชิง          ไม่อยากรอง

          ไม่อยากสอง        อยากเป็นหนึ่ง       ในใจเธอ

สู้กันไป         ล้ากันไป        ไม่มีเสีย

เธอไม่เคลียร์   ฉันไม่ยอม       พร้อมแตกหัก

เธอก็หนึ่ง       ฉันก็หนึ่ง        ในเรื่องรัก

ฉันจะหัก        ไม่ยอมงอ       เพราะรอเธอ

            คุณไปย้อน        กลับไปคิด        เรื่องความรัก

            เขาว่ารัก           รักที่ดี             คือการให้

            ยอมไปเถิด        ให้ไปเถิด         ระงับใจ

            สักวันไซร้          คนที่ใช่           นั่นไงคุณ

เครดิต  : คุณ prasongnyto จาก http://poem.mthai.com/view/9276

วันวาน

วันวาน…ไม่อาจย้อนคืนกลับมา

วันวาน…ช่างดูไร้ค่าและไร้ความหมาย

วันวาน…ทำให้เราย้อนนึกถึงเรื่องอดีตที่เลยผ่านพ้นไป

วันวาน…ทำให้เราเข้าใจถึงความเปลี่ยนไปของใครหลายๆคน

วันวาน…ทำให้เราและหลายคนสำนึกผิด

วันวาน…คือบทเรียนที่ทำให้ย้อนกลับมาคิดว่าชีวิต ควรเดินไปทางทิศไหน

วันวาน…ทำให้เรามีความเข้มแข็งและสร้างกำลังใจ

วันวาน…คือสิ่งที่เราไขว่คว้ากลับคืนมาไม่ได้

แต่วันวานจะคอยช่วยย้ำเตือนใจทำให้เรามีภูมิคุ้มกันเรื่องร้ายๆมากกว่าที่เคย

แอดมาหน่อยที่ Facebook.com//kwanziiInDyfoever

มาเป็นเพื่อนกันเยอะๆนะ

 

เครดิต  : คุณ kwanziiLoveLove จาก http://poem.mthai.com/view/9342

จากอดีตเด็กท้องนา

กลิ่นดอกข้าวหอมหวลชวนนึกถึง  ห้วงคำนึงดึงใจให้กลับสู่

ทุ่งกว้างไกลใต้ฟ้าช่างน่าดู  นั่นควายตู้ยืนเล็มหญ้าภาษามัน

นกกระยางยืนกระย่องรอส่องเหยื่อ  ฝูงผีเสื้อพราวพรายคล้ายภาพฝัน

ควายเล็มหญ้ามีนกเอี้ยงเกาะหลังมัน  เงยหน้ามองตะวันเริ่มบ่ายคล้อย

สายลมโชยใบข้าวพลิ้วปลิวสะบัด  เหมือนมือใหญ่ถือพัดโบกหวอยหวอย

วูบมาคราใดใจก็พลอย  ได้ปลดปล่อยความอัดอึ้งที่พึงมี

เดินลัดทุ่งมุ่งสู่บ้านฐานที่อยู่  แม่กำลังแกะปูขมันขมี

แม่จะทำแจ่วปูเรารู้ดี  เข้าไปช่วยทันทีอย่างเคยทำ

จากบ้านนามาไกลในวันนี้  คะนึงถึงท้องทุ่งที่เคยเหยียบย่ำ

กลิ่นดอกข้าวโชยมาในห้วงความจำ  เสียงแม่ตำครกแจ่วดังแว่วมา

กลิ่นโคลนสาบควายยังติดอยู่  จะสิงสู่ตลอดไปไม่ลืมว่า

จากเด็กน้อยคนหนึ่งซึ่งเกิดมา  กับท้องนาทุ่งราบและโคลน

 

เครดิต  : คุณ ฝุ่นฝัน จาก http://poem.mthai.com/view/9344

อย่าเศร้าไปเลย

   ถ้าอกหักกับรักในครั้งเก่า

อย่ามัวเศร้าหมองใจในรักนั้น

อย่าหม่นมัวหัวใจไปกับมัน

รีบมองหารักใหม่พลัน…อย่าช้าเลย

     มัวจมอยู่กับซากเก่าไม่เข้าท่า

ถูกกัดกร่อน..จิตอ่อนล้า..ชะตาเอ๋ย

จะมัวซึมเศร้าไปกระไรเลย

จงเปิดเผยหัวใจออกใตร่ตรอง

     ยังมีคนอีกหลายคนบนทางเลือก

คนที่ใจไม่หุ้มเปลือกเลือกเกี่ยวข้อง

เปิดใจศึกษากันตามครรลอง

อย่ามัวหมองเศร้าตรมขมวิญญาณ์

     ถ้ารักเก่าไม่เป็นไปอย่างใจฝัน

หารักใหม่เร็วพลันอย่างหรรษา

ปิดตำนานรักนั้นไปไม่นำพา

เรายังมีคุณค่าน่าชื่นชม

     สิ่งที่เราเสียไปอะไรหรือ

จะยึดถือเสียดายให้ขื่นขม

เปิดตา เปิดใจ คลายอารมณ์

มัวเศร้าตรมอยู่ทำไมไม่เห็นดี

     เราจะต้องได้ดีกว่าที่เป็น

จะต้องเห็นตัวเองว่าเก่งนี่

ถ้าจะต้องเสียให้ไปแต่ละที

ก็ต้องมีสิ่งทดแทนแสนสวยงาม

เครดิต  : คุณ ฝุ่นฝัน จาก http://poem.mthai.com/view/9351